سلام

سلام آره کسی خونه نیست....

امشب نیازی به هیچ چراغی ندارم همین نور مانیتور کفایت میکنه تا بشینی پای کامپیوترت و کیبورد رو بیرای تو بغلت و شروع کنی به نوشتن نمایشی تازه..

ولی قبلش جعبه سیگارنو میاری و یه سیگار رو روشن میکنی تو تاریکی و آهنگ COMFORTABLY NUMB پینک فلوید رو مزاری و کیفتو شوت میکنی اون طرف اتاق و ولو میشی رو صندلی فنری...

بله کسی خونه نیست....

Relaxxxxxxxxxxxxxxxx

آره دردی نیست ولی من خوب نیستم!!!

نمایش امروز هم تموم شده و امروز هم گذشت با کسایی که ذره ای بتو شبیه نبودند...

همیشه واسم جالب بود چرا باید اینجا باشم جایی که باید برای رسوندن صدات به طرفی که تو یک متریت هست باید فریاد بزنی و هر حرفی رو سه بار بگی.تازه اگه بفهمه..نمیدونم چرا خودشو زده به کری!!!!

نمایش تکراری بعد از اکران یک هفته ایش داره تموم میشه ولی تو هنوز نقشی رو بازی میکنی که دوستش نداری...کسی که لبخند میزنه اون هم خنده های سرد و بی روح...همراه با دیالوگ های از قبل نوشته شده!!!

من میخوام ولو بشم دیگه کیبورد هم از نوشتن این لغات پوچ به ستوه اومده و دکمه هاش یکی یکی داره پاک میشه،درست مثل من!!!!

راستی قرار بود نمایشنامه تازه ای بنویسم اما باز موفق نشدم واسه خودم نقشی جز همون آدمی قدیمی پیدا کنم اما صدایی تو ذهنم فریاد میزنه :

It's Time To Go. .....