ايستاده مردن بهتر از زانو زده زيستن است . (آلبرت کامو)

Voice Of The Soul

 

 

اینجا،

درین جهنم،

در ژرفنای این دوزخ سرد،

در اعماق این لجن های متعفن متبرک،

فریادی بر می آورم.

فریادی از اعماق،

                         ضجه روحی زخمی.

                                  به هزار زبان،

                                                   درد مشترک را فریاد کردم،

                                                                              دریغا،

                                                                                فهمنده ای نبود،

                                                                                آیا هنوز هم نیست؟

 

اکنون که در غروبی مه گرفته،

                            پاک و منزه پرواز کرده ام،

                            و لاشه متعفن تان را به نظاره گرفته ام،

                                                                    دریافتم،

                                                                               نیست، جز اندکی.

                                                                                                 ... تا پایان.

 

                                                                                                   

              

                                                                                  با درود بی پایان

                                                                                  بر چاک شلداینر بزرگ

+ تاريخ چهارشنبه بیست و پنجم مرداد ۱۳۸۵ساعت 4:40 نويسنده علی |

آری اکنو ن شب است.....

 

اینک وقت آرامش است.همه چیز در سکوتی سهمگین فرو رفته است و من نیز.

 

چرا که من نیز در شبی تاریک زاده شدم.شبی که آغازی بی پایان داشت.

 

شب شوری تازه می آفریند، شب رنگی تازه می آفریند، شب سرودی تازه می سراید،

 

شب روز را می آفریند و شب من را می آفریند.قطره قطره شب را می نوشم و من نیز شب

 

شب می شوم...

 

آری اکنون شب است و بعضی ها در تاریکی مطلق زاده می شوند......

+ تاريخ یکشنبه یکم مرداد ۱۳۸۵ساعت 1:10 نويسنده علی |